 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||
|
Review from MazzMuzikaS, july 20th 2006 |
||||||||
|
Phil Bee & The Buzztones / It's Alright / Inbetweens IRCD 033 (Clear Spot) Wat is er toch aan de hand met onze Nederlandse vrienden? Eerst laten de voetballers het afweten, vervolgens valt de regering en nu kunnen ze blijkbaar ook al geen sprint meer aantrekken voor onze nationale volksheld Tommeke Boonen. Gelukkig voor ons is het toch niet al kommer en kwel bij onze noorderburen want hun bluesbands leveren puik werk af. Neem nu Phil Bee & the Buzztones. Deze 5-koppige formatie is afkomstig uit Nederlands Limburg en bevat drie voormalige leden van de groep Dr. Rhythm, ons niet onbekend vanwege twee uitstekende cd's. Op It's Alright, hun eerste cd als we een eerdere demo niet meetellen, serveren ze ons een stevig potje r&b, funky blues, swing en blues uit de vier windstreken van Amerika: Texas, Chicago, de West Coast en Detroit. Op de traditional Better Day na hebben we hier te maken met eigen composities. Geen reeds 1000x gehoorde covers maar wel uitstekend eigen materiaal. Opener My Heart Is Burning is pure soulblues met vette blazers, The Buzzy Horns, een groovy orgel en de extra gitaar van Jan Akkerman. Die komt eveneens opdraven in de funky blues Got Me Movin'. Dat wil echter niet zeggen dat The Buzztones zelf niet over een degelijke gitarist beschikken. Stanley Patty kan namelijk ook een aardig stukje spelen. Luister maar naar het zeer swingende I Believe en het lekker up-tempo Texas blues getinte Buzzin'/Thanks Albert waarin heel nadrukkelijk de gitaarstijl van Albert Collins naar boven komt. I'm Gonna Make Her Mine is zo’n swing blues waar West Coast bands een patent op hebben. De piano zet een stevige boogie neer waarna de rest van de band er wel zeer swingend tegenaan gaat. It's Alright is pure boogie met een stevige drive die me aan het beste van de Electric Kings doet denken. Een klassieker in wording. In hetzelfde genre treffen we de live track You'd Better Watch Out aan, opgenomen tijdens Moulin Blues 2005. Er zijn de twee fraaie, trage bluessongs Pretty Face Smile en Sittin' Here Wonderin' met wederom uitstekend gitaarwerk van Stanley Patty. Resten ons nog het voortreffelijke House Of Blues, de trainsong Fast Train met zijn jazzy swingblues ritme en afsluiter Better Day waarin de jongens soulblues mixen met gospel. Net zoals de Electrophonics en de Ruben Hoeke Band hebben ook deze Phil Bee & the Buzztones – Phil Bee zang, Stanley Patty gitaren, Colly Franssen hammond en toetsen, Jules van Bussel bas en Peter Steeghs drums – een fraai bluesplaatje afgeleverd en zijn ze een welgekomen aanwinst voor de Benelux bluesscène. Ongetwijfeld gaan we deze band volgend jaar op allerlei bluesfestivals aantreffen en dat is hen van harte gegund.
|
||||||||
|
Review of our gig at the Southern Blues Festival, March 21st, bear in mind big names like Duke Robillard, Tail Dragger, Big Jay Mc Neely etc etc appeared in the Heerlen theatre that night full review at www.bluesbreeker.nl
|
||||||||
|
Echter het absolute hoogtepunt van het festival is voor mij het optreden van Phil Bee & The Buzztones in het DSMtheatercafé. De band begint met hun set zoals we van hen gewend zijn, strak, gecontroleerd en goed. Maar al snel veranderd het optreden in een ongecontroleerd projectiel wat afgeschoten wordt, en dat is dan heel positief bedoeld. Hiermee wordt het een zeer interessant en onvoorspelbaar maar uitermate formidabel optreden.
|
||||||||
